Historia

Ligocka Kuźnia była po roku 1925 miejscowością najbardziej oddaloną (6,5 km) od swego kościoła parafialnego w Boguszowicach Kiedy mieszkańcy Ligockiej Kuźni poczuli się na siłach, by wybudować własną świątynię, władze świeckie nie sprzyjały takiemu pomysłowi. W Boguszowicach istniały dwa budynki sakralne, a na osiedlu górniczym budowano trzeci kościół. Wobec tego ówczesny proboszcz boguszowicki Edward Tobola wystąpił w roku 1973 z propozycją przeniesienia drewnianego, zabytkowego kościółka pod wezwaniem św. Wawrzyńca, wybudowanego w roku 1717 z Boguszowic do Ligockiej Kuźni. W następnym roku 2 sierpnia nowy wikariusz ks. Henryk Kuś podejmuje się zadania przeniesienia kościoła. Prace przebiegały pod kierunkiem Czesława Mury. Do poświęcenia przeniesionego kościoła doszło 14 grudnia 1975. Ks. Henryk Kuś został w 1977r. proboszczem nowej parafii po trzech latach sprawowania funkcji kuratusa. Niestety w 1991 został zamordowany przez niewiadomego sprawcę.

Z Raszowca i Ligockiej Kuźni pochodziło kilku księży: Ksiądz Adolf Pojda, ksiądz Stanisław Śmieja z Raszowca, wyświęcony na kapłana w 1915 roku we Wrocławiu, zmarł w 1977 roku i został pochowany na cmentarzu boguszowickim. Z Ligockiej Kuźni pochodzi także ksiądz Janusz Frolich, wyświęcony w 1959 roku. Pierwszym księdzem w nowej parafii jest wyświęcony w 1989 roku ks. Michał Macherzyński.

Obecny ks. proboszcz Bronisław Matysek kieruje parafią od roku 1991, najpierw jako administrator a od 1992r. jako proboszcz.


Źródło: SERCE EWANGELII - PARAFIA NAJŚWIĘTSZEGO SERCA PANA JEZUSA, październik 2004, nr. 133